Lythos Pile — başvuru
Çevre sürtünmesi
Qs = Σ fs·p·Δz; gövde, tabaka sınırını aşmayan en fazla 0.25 m’lik dilimlere bölünür.
Granüler tabakalar: fs = K·σ′v·tan δ, K = (K/K0)·K0, K0 = 1 − sin φ′, δ = (δ/φ′)·φ′. K/K0 fore kazıkta 1.0, küçük deplasmanlı çakmada 1.2, büyük deplasmanlıda 1.4’tür (girilmedikçe). Kritik derinlik açıkken σ′v kumda zc = 15·D’deki değerinde sabit tutulur.
Kohezyonlu tabakalar:
| Yöntem | fs |
|---|---|
| API RP 2A (1987) | α·cu, α = 0.5·ψ−0.5 (ψ ≤ 1), 0.5·ψ−0.25 (ψ > 1), ψ = cu/σ′v, α ≤ 1 |
| Kulhawy & Phoon (1993) | α·cu, α = 0.21 + 0.26·pa/cu ≤ 1 |
| Sladen (1992) | α·cu, α = C·(σ′v/cu)0.45 ≤ 1; C = 0.4 fore, 0.5 çakma |
| β — Burland (1973) | (1 − sin φ′)·tan φ′·√OCR·σ′v |
| λ — Vijayvergiya & Focht (1972) | λ·(σ′v + 2cu), λ kazığın gömülme boyundan |
SPT (Meyerhof 1976): fs = 0.02·pa·N60 (büyük deplasmanlı), aksi hâlde 0.01·pa·N60.
Uç direnci
| Zemin | Yöntem | qb |
|---|---|---|
| Kum | Meyerhof (1976) | σ′v·Nq* ≤ 0.5·pa·Nq*·tan φ′ |
| Kum | Vesić (1977) | σ′v·Nq*(Irr) |
| Kum | Janbu (1976) | σ′v·Nq, Nq = (tan φ′ + √(1 + tan²φ′))²·e2η′·tan φ′ |
| Kil | Skempton / Meyerhof | 9·cu |
| Kil | Vesić | Nc·cu, Nc = 4/3·(ln Ir + 1) + π/2 + 1 |
| Kil | Janbu, φ = 0 | Nc* = 2 + 2η′ (η′ = 90°’de 5.14) |
| Her ikisi | SPT (Meyerhof 1976) | 0.4·pa·N60·Lb/D ≤ 4·pa·N60 |
Uçtan 3·D aşağıdaki daha zayıf bir tabaka raporda belirtilir.
Ağırlık, kapasite, kontrol
W = Ab·[γp·(su üstündeki boy) + (γp − γw)·(su altındaki boy)]
Qult = Qs + Qb, Qult,net = Qult − W, Qall = Qult,net / FSHer çevre yöntemi ile her uç yöntemi birleşimi raporlanır; seçilen çift kontrolleri yapar.
Gruplar
Bg × Lg = [(n1 − 1)sx + D] × [(n2 − 1)sy + D].
| Yöntem | η |
|---|---|
| Converse–Labarre | 1 − θ·[(n1 − 1)n2 + (n2 − 1)n1]/(90·n1·n2), θ = arctan(D/s) [°] |
| Los Angeles Group | 1 − D/(π·s·n1·n2)·[n1(n2 − 1) + n2(n1 − 1) + √2(n1 − 1)(n2 − 1)] |
| Seiler–Keeney | 1 − [36s/(75s² − 7)]·(n1 + n2 − 2)/(n1 + n2 − 1) + 0.3/(n1 + n2) |
| Feld | 1 − (düz ve çapraz komşu sayısı)/16, grup üzerinde ortalama |
Blok göçmesi: grup tek bir blok olarak; kilde fs = cu, kumda K0·σ′v·tan φ′; taban kilde Skempton Nc.
Qg,ult = min(η·n·Qult, Qblok), Qg,all = (Qg,ult − n·W) / FS, Q ≤ Qg,allOturma
| Durum | Yöntem |
|---|---|
| Tek kazık | Vesić (1977): s1 (gövde kısalması) + s2 (uç) + s3 (gövde boyunca) |
| Grup | 2/3·L’de eşdeğer radye, 2:1 yayılma; killer Cc, Cr, e0, OCR ile konsolide olur, diğerleri elastik sıkışır |
| Grup | Vesić s·√(Bg/D) |
| Grup | Meyerhof SPT kuralı |
Kaya soketi
| Büyüklük | Yöntem |
|---|---|
| Yan sürtünme | 12 korelasyon: Rosenberg & Journeaux, Horvath & Kenney, Meigh & Wolski, Williams vd., Reynolds & Kaderabek, Gupton & Logan, Rowe & Armitage, Carter & Kulhawy, Toh vd., Zhang & Einstein, O’Neill & Reese / AASHTO, Kulhawy vd.; qu ≤ f′c; zayıf kaya kuralları bir sınırın üzerinde dışarıda bırakılır |
| Uç direnci | Coates, Rowe & Armitage, Carter & Kulhawy (Hoek–Brown), Zhang & Einstein, AASHTO, CFEM |
| Soket boyu | Qs/GSyan + Qb/GSuç − W = Q, ikiye bölmeyle, her korelasyon ve tasarım için |
| Kaya kütlesi modülü | RQD’den (Gardner), GSI’den (Hoek & Diederichs) ya da doğrudan |
| Oturma | Randolph & Wroth (uçlu ve uçsuz), Vesić; artı örtü içindeki kısalma |
Tasarım istatistiği design ∈ {mean, median, lower, upper} ya da tek bir korelasyon; uç için base_design ∈ {none, min, mean} ya da tek bir yöntem.
Girdiler
| Grup | Alanlar |
|---|---|
| Kazık | dairesel / kare, D, L, kazık başı derinliği, imalat (bored, driven_low, driven_high), γp, Ep |
| Yük | başlık altında gruba gelen düşey yük |
| Grup | iki doğrultuda kazık sayısı, aralıklar, verim yöntemi, blok göçme açık/kapalı (1 × 1 tek kazıktır) |
| Zemin profili | kalınlık, granüler / kohezyonlu, γ, γdoy, φ′, cu, OCR, N60, E, ν, Cc, Cr, e0 |
| Yöntemler | kil yöntemi, uç yöntemi, kumda K/K0 ve δ/φ′, kritik derinlik, Janbu η′, Sladen C, SPT kuralı; ağırlık düşülür / batık |
| Oturma | kontrol yöntemi, eşdeğer radye derinliği, yük yayılması, çevre sürtünmesinin dağılımı |
| Ölçütler | GS, izin verilen oturma, boy araması |
| Kaya soketi | çap ve boy, baş ve kaya yüzeyi derinlikleri, yük; qu, modül (RQD / GSI / doğrudan), GSI, mi, D, ν, süreksizlik aralığı ve açıklığı; f′c, Ec; tasarım istatistiği ve güvenlik sayıları |
Modüller
| Dosya | İçerik |
|---|---|
profile.py | Tabakalı kolon, gerilmeler, dilimler, ortalamalar |
axial.py | Birim çevre sürtünmesi ve uç direnci, yönteme göre |
group.py | Grup düzeni, verimler, bloğun Skempton Nc’si |
settlement.py | Vesić tek kazık oturması, eşdeğer radye, grup kuralları |
socket.py | Kaya soketleri: korelasyonlar, uç, boy, Randolph & Wroth |
engine.py | Kazık analizi: gövde, uç, ağırlık, grup, oturma, boy |
study.py, report.py, web/ | Çalışmalar, rapor, arayüz |
Doğrulama
Her formül bir el hesabına karşı test edilir: α, β ve λ yöntemleri, Meyerhof tablosu ve sınırı, Vesić ve Janbu katsayıları, dört verim, Feld sayımı, terim terim Vesić oturması, kilin konsolidasyonu, eşdeğer radye, on iki soket korelasyonu ve altı uç yöntemi, Randolph & Wroth’un rijit limitleri. Motor, elle çözülen basit durumlarda (kil kazığı, kum kazığı, ağırlık, su tablası, blok göçmesi, gerekli boy) sınanır.
Ayrıntılar: docs/theory.md.